Procesy fluwialne
W wyniku działania procesów fluwialnych (czyli działania rzek na tereny przez które płyną) tworzą się specyficzne formy terenowe. Procesy te zmieniają rzeźbę w sposób trójstopniowy. Najpierw odbywa się niszczenie, później transport, a na końcu akumulacja. W zależności od biegu rzeki jedno z nich zawsze dominuje. W biegu górnym energia wód jest największa. W efekcie tego to właśnie tutaj największą działalnością jest erozja. Erozja denna to wcinanie się rzeki w podłoże skalne, które prowadzi do powstania dolin V-kształtnych. Częstym zjawiskiem w biegu górnym jest również erozja wsteczna polegająca na wymywaniu i niszczeniu progów skalnych w wyniku czego, rzeka "cofa się". W biegu środkowym zaczyna dominować erozja boczna. Jest to odbijanie się nurtu rzeki od jednego brzegu do drugiego wymywając je w ten sposób i tworząc zakola, czyli meandry. W dolnym biegu rzeki procesy erozyjne stają się coraz słabsze, zaczyna natomiast dominować akumulacja. Bieg rzeki zwalnia, a przy ujściach tworzą się delty, w których skumulowany jest transportowany przez cały czas materiał.